کمک به سازگار شدن کودکان با طلاق والدین به منظور پیشگیری از افت تحصیلی آنان

بیشترین اثرات و عوارض طلاق متوجه کودکان میxad باشد. طبق بررسیxadهای صورت گرفته طلاق و جدایی والدین میxad تواند منجر به آسیب روانی، کاهش سلامت روان، مشکلات سازگاری و افسردگی و در پی آن افت تحصیلی کودکان شود. افت تحصیلی کودکان تا حد زیادی وابسته به خانواده است و این وابستگی باعث میxadشود بخش مهمی از عکس العملxadها، مهارتxadها و تواناییxadهای فرزندان عمیقا از نظام تربیتی و آموزشی خانواده متأثر شود. همچنین بین روابط خانوادگی و پیشرفت تحصیلی کودک رابطه xadی چشمگیری وجود دارد. کودکانی که محیط خانوادگی بسیار گرم و صمیمی دارند انگیزه و نگرش مثبتی نسبت به مدرسه و درس خواندن دارند. در مقابل دانش آموزانی که با وجود بهره xadی هوشی خوب پیشرفت تحصیلی مطلوبی ندارند اکثرا متعلق به خانوادهxad هایی هستند که روابط عاطفی پایداری بین اعضا وجود ندارد.

برای اینکه تا حد ممکن از افت تحصیلی کودک و آسیب روانی او پس از طلاق پیشگیری شود، لازم است والدینی که تصمیم به جدایی دارند به نکات زیر توجه کنند:

• به هیچ وجه کودک خود را به دلیل افت تحصیلی اش سرزنش نکنید، افت تحصیلی کودک پس از طلاق والدین تا حدودی طبیعی است، بهتر است کودک را حمایت کنید و در خصوص مشکلات تحصیلی اش از مشاور کمک بگیرید.
• وقتی کودک مضطرب و نگران است او را وادار به مطالعه نکنید. همچنین او را به مطالعه مستمر و بی وقفه مجبور نکنید.
• روی نقاط قوت و توانایی های فرزند خود تأکید کنید، به فرزندتان کمک کنید تا هدف خودش را مشخص کند، داشتن هدف به او انگیزه می دهد.
• کودک هر دو والد را دوست دارد و از مدت زمانی که با هریک از والدین صرف میxad کند لذت میxadبرد، پس والدین نباید نسبت به این موضوع حسادت و عکس العمل منفی نشان دهند. همچنین کودک دوست ندارد از هیچ یک از والدینش طرفداری کند، بنابراین او را تحت فشار قرار ندهید.
• کودک ممکن است پس از طلاق و جدایی والدین احساس گناه کند باید به کودک اطمینان داده شود که او در این ماجرا تقصیری ندارد.
• کودک دوست ندارد واسطه xadی رساندن پیامxadهای والدین باشد، بهتر است والدین خودشان مستقیم با هم صحبت کنند و کودک را واسطه قرار ندهند. او نیاز دارد که پدر و مادر هر دو در زندگی او درگیر باشند و حس کند که دوستش دارند و مورد توجه است.

• کودکان را از تعارض مصون نگهدارید

کودک نباید تعارض شدید والدین را مشاهده کند بنابراین اگر یکی از والدین بر ابراز خصومت اصرار میxadکند بهتر است والد دیگر عینا پاسخ ندهد.

• تا جایی که میتوانید، شرایط زندگی کودکان را باثبات و قابل پیشبینی کنید

در صورتی که زندگی کودکان باثبات باشد، مثلا مدرسه، اتاق خواب، پرستار بچه، همبازیها و برنامه روزانه آنها تغییر نکند، در مدتی که طلاق روی میدهد بهتر میتوانند خود را سازگار کنند.

• طلاق را برای کودکان توضیح دهید و به آنها بگویید چه انتظاری داشته باشند

بهتر است که کودک برای جدایی والدین آمادگی داشته باشد، به او باید گفته شود که پدر و مادرش دیگر با هم زندگی نخواهند کرد، کدام والد خانه را ترک خواهد کرد و چه موقعی میتواند آن والد را ببیند. در صورت امکان، مادر و پدر باید طلاق را با هم برای بچه توضیح دهند. والدین باید برای طلاق دلیلی بیاورند که کودک بتواند آن را درک کند.

• بر دائمیبودن طلاق تاکید کنید

خیالپردازی درباره اینکه والدین سرانجام دوباره در کنار هم خواهند بود مانع از آن میشود که کودکان واقعیت زندگی جاری خود را بپذیرند. به کودکان باید گفته شود که طلاق قطعی است و آنها نمیتوانند این واقعیت را تغییر دهند.

• با احساسات کودکان همدردی کنید

کودکان برای احساسهای غم، ترس و خشم خود به پاسخهای حمایتکننده و قابل فهم نیاز دارند. باید به هیجانات کودک توجه کرد نه اینکه آنها را نادیده گرفت و از آنها اجتناب کرد.

• به تربیت مقتدرانه بپردازید

به کودکان محبت کنید و آنها را بپذیرید و رفتار پخته و باثبات را از آنها انتظار داشته باشید. والدینی که به تربیت مقتدرانه میپردازند خطر ناسازگاری فرزندان خود را بعد از طلاق به مقدار زیاد کاهش میدهند.

• رابطه مستمر با پدر و مادر ایجاد کنید

زمانی که والدین از خصومت مداوم خود با همسر سابق خلاص میشوند و به نیاز کودک برای ادامهدادن رابطه با والد جداشده توجه میکنند، کودکان بهتر سازگار میشوند. پدربزرگ-مادربزرگها و سایر اعضای خانواده با جانبداری نکردن، میتوانند به این امر کمک کنند.

مهساعمید

روانشناس