نقش ارگاسم در صمیمیت زوجین

در متن زیر ، توضیحاتی در مورد ارگاسم و اهمیت آن در صمیمیت زوجین توسط خانم دکتر ندا فرزانه روانپزشک

بیان شده است.

ارگاسم و صمیمیت زوجین

مورد نسبتا شایعی که بعضی از آقایان مراجعه کننده به کلینیک از آن در رابطه جنسی با همسرشان شکایت دارند این است که اگر در رابطه جنسی ، هردو طرف ارضا جنسی نشویم، رابطه جنسی با کیفیتی نداریم و اینکه “نارضایتی روابط جنسی” رخ میدهد که باعث شده تا”صمیمیت جنسی” زوجین کاهش یابد. در مورد پاسخهای جنسی در خانمها، اکثر زنان بیشتر از تجربه ارگاسم یا اوج لذت جنسی،به دریافت سیگنالهای محرک جنسی و در مرحله بعدی به ارضا شدن جنسی اهمیت میدهند.با توجه به این مسیله لازم دانستم تا نتایج علمی بعضی از تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده را برای مراجعین محترم بیان دارم تا برایشان ملموس تر شود.

در حدود نیمی از از روابط جنسی در زوجینی که هیچ مشکل اساسی را در ارتباطات جنسی ذکر نمیکنند،هم مرد و هم زن ارضا جنسی میشوند.تنها دو نفر از هر ده زن ، توانایی ارگاسم از طریق رابطه واژینال را دارد.درحدود نیمی از خانمها احتمال دارد که ارگاسم واژینال رخ ندهد و شاید نیاز به تحریکهای مضاعف باشد.فقط در پنج درصد خانمها ارگاسم متعدد در رابطه جنسی واژینال رخ میدهد.

قابل ذکر است که در صورت وجود صمیمیت در روابط زوجین که در مقاله قبلی به اهمیت آن در روابط جنسی اشاره شد، زن و یا شوهر هریک میتوانند به عنوان محرک جنسی برای یکدگیر باشند که این مسیله منجر به تحریک مراکز مغزی مرتبط و درنتیجه بروز علایم جسمی تحریک جنسی مثل ترشحات واژینال در زن و نیز تحریک روانشناختی میشود که در این موارد در صورت بروز رابطه جنسی زوجین،امکان ارضا جسمی و نیز روانشناختی در خانمها افزایش میابد.درنتیجه ، رابطه جنسی به صورت مسیری صرفا برای بروز ارگاسم تعبیر نمیشود.

صمیمیت زوجین

بنابراین توصیه میشود که زوجین به ایحاد ” صمیمیت و خوشنودی در زندگی بدون مقاربت” نیز توجه نمایند تا کیفیت روابط خانوادگی و سطح سلامت روانی خانواده افزایش یابد.مواردی که برای این مورد توصیه میشوند به صورت بهبود “لمس عاطفی” و “لمس ارتباطی” است که زوج درمانی در موارد کمک کننده است