تعامل درمانی والد کودک (قسمت دوم)

در بخش قبل تعامل درمانی والد کودک PCIT به عنوان یک روش موثر برای تقویت ارتباط بین والدین و کودکان معرفی شد. این روش با مداخله مستقیم درمانگر انجام می شود. اکنون در این مقاله به بررسی موارد دیگری در مورد این روش تربیتی می پردازیم.

تعامل درمانی والد کودک یا روش PCIT چگونه می تواند کمک کند؟

اثر بخشی این روش از طریق انجام برخی تحقیقات مورد بررسی قرار گرفته است. در سال 2011 تحقیقی بر روی کودکان بین 8 تا 10 سال انجام شد. این کودکان دچار اختلالات زبان بودند. کودکانی که با روش PCIT درمان شدند دستاوردهای بزرگتری نسبت به گروه دیگر داشتند.

در تحقیق دیگری در همان سال 150 مادر با سابقه بد رفتاری با کودکان خود به دو گروه مجزا تقسیم شدند. یک گروه در روش PCIT شرکت کردند و گروه دیگر در لیست انتظار قرار گرفتند. پس از گذشت 12 هفته مادرانی که در روش PCIT شرکت کرده بودند، تعامل بهتری با فرزندان خود داشتند و رفتار کودکان آنها نیز بهبود یافته بود و استرس کمتری داشتند.

این روش که بیشترین تاثیر را بر روی کودکان 2 تا 7 سال دارد، به عنوان یک روش موثر برای پرداختن به مشکلات رفتاری دوران کودکی، مانند پرخاشگری، بی اعتنایی و عدم رعایت مسائل، در نظر گرفته شده است. روش PCIT روابط سالم بین والدین و فرزندان را بهبود بخشیده و به عنوان مداخله برای خانواده در معرض خطر تلقی می شود.

طبق تحقیقات انجام شده روش PCIT به ویژه در موارد زیر موثر می باشد:

• ساخت تعاملات مثبت بین والدین و فرزندان
• توسعه استراتژی های مثبت برای پرورش کودک
• کاهش احتمال سوء استفاده کلامی و جسمی از کودک
• کاهش مشکلات رفتاری کودک
• افزایش مهارت های ارتباطی و تعاملات بین اعضای خانواده

کودکانی که با روش PCIT تحت درمان قرار می گیرند اعتماد به نفس بالاتری دارند، کمتر دچار خشم و ناامیدی می شوند، در مهارت های اجتماعی، سازمانی و بازی کردن های این کودکان پیشرفت مشاهده می شود، احساس امنیت و آرامش بیشتری می کنند و به طور موثرتری ارتباط برقرار می کنند. والدین معمولا تکنیک های قابل پیش بینی فرا می گیرند که در مقابل نگرانی های رفتاری، چه در محیط های عمومی و چه در خانه، اعتماد به نفس بیشتری خواهند داشت.

محدودیت های روش PCIT

روش PCIT یک روش درمانی مبتنی بر شواهد تلقی می شود که برای بسیاری از مشکلات روش موثری است. با این حال در برخی موقعیت ها این روش توصیه نمی شود. اگر والدین هیچ تماسی با فرزند خود ندارند، روش PCIT اثر بخشی خوبی نخواهد داشت. والدینی که دچار مشکلات شنوایی یا اختلالات زبانی هستند و یا به مشکلات شدید روحی و روانی دچار هستند (به عنوان مثال شرایطی که با هذیان و توهم همراه است)، در استفاده از روش PCIT پیشرفتی مشاهده نخواهند کرد. به علاوه اگر والدین به مواد مخدر اعتیاد دارند یا مورد سوء استفاده جنسی و جسمی قرار گرفته اند، روش PCIT موثر نخواهد بود.

منبع:

http://www.goodtherapy.org/lea-about-therapy/types/parent-child-interaction-therapy

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

آرش رستمی

روان درمانگر کودکان

خدمات تخصصی سنجش کودکان،درمان،آموزش والدین ،فرزند درمانیCPRT و بازی درمانی در تهران و در کلینیک های واقع در میدان رسالت و میدان آزادی ارائه می گردد.

جهت کسب نوبت ویزیت با ایشان در شعب رسالت، آزادی و شریعتی اینجا کلیک کنید