آیا پرخوری یک مشکل روحی است؟

اختلالات پرخوری

اختلال در غذا خوردن به معنای پرخوری نیست. بسیاری از افراد هر از گاهی بیش از حد غذا می خورند. برای بسیاری از ما اتفاق افتاده که پس از خوردن یک غذای سنگین دچار دل درد شده ایم. افراد مبتلا به اختلال خوردن نوعی احساس اجبار به خوردن می کنند و این اجبار در طول سه ماه حداقل یک بار در هفته اتفاق می افتد.

افراد مبتلا به اختلال پر خوری نمی توانند میزان خوردن و حتی آنچه می خورند را کنترل کنند. آنها اغلب آنقدر می خورند که مریض می شوند، یا زمانی که گرسنه نیستند اقدام به غذا خوردن می کنند. پس از پرخوری نیز نسبت به رفتار خود دچار احساس گناه، شرمندگی، نفرت یا ناراحتی می شوند.

پرخوری عصبی و اختلال پرخوری یکسان نیستند گرچه دارای علائم یکسانی می باشند. افراد مبتلا به پرخوری عصبی به طور مرتب پرخوری می کنند و ممکن است دچار همان احساسات منفی شوند که افراد مبتلا به اختلال پرخوری حس می کنند – از دست دادن کنترل و احساس شرمندگی یا گناه. تفاوت اصلی بین این دو بیماری این است که افراد مبتلا به پرخوری عصبی پس از خوردن پاکسازی می کنند، یعنی خود را وادار به استفراغ می کنند و یا از مسهل استفاده می کنند و بیش از ورزش می کنند. اما این .کار را فرد مبتلا به اختلال خوردن انجام نمی دهد.

هرکسی ممکن است به اختلال پرخوری دچار شود. اما خانم ها بیشتر به این نوع اختلال دچار می شوند. مردان بیشتر در سنین میانسالی به این اختلال دچار می شوند.

چگونگی تاثیر اختلال پرخوری بر روی وزن

بسیاری از افراد مبتلا به پرخوری عصبی با وزن خود نیز دچار مشکل می شوند. در بین افراد مبتلا به این اختلال حدود دو سوم آنها چاق هستند. طی انجام یک تحقیق نیز محققان دریافتند که 30 درصد از افرادی که به دنبال کم کردن وزن هستند، به این اختلال دچار می باشند. افرادی که دارای اضافه وزن هستند در معرض خطر ابتلا به مشکلات جسمی می باشند، مشکلاتی مانند بیماری قلبی، فشار خون بالا و دیابت نوع 2.

بسیاری از افراد مبتلا به اختلال پرخوری دچار مشکلات روحی و روانی دیگری نیز هستند، مشکلاتی مانند افسردگی، اضطراب، اختلال دو قطبی و سوء مصرف مواد مخدر. این افراد دچار اضطراب و اختلالات خواب نیز می شوند و دارای اعتماد به نفس پایین می باشند و نسبت به شکل ظاهری بدن خود حس خوبی ندارند.

علت بروز اختلال پرخوری

متخصصان در مورد علت دقیق بروز این اختلال اطلاعات کافی در دست ندارند. ترکیبی از عوامل ژنتیکی و روانی می توانند بر روی این بیماری تاثیر داشته باشند. رژیم غذایی ممکن است منجر به بروز اختلال پرخوری شود، اما متخصصان مطمئن نیستند که این عامل به تنهایی باعث بروز این اختلال می شود یا خیر. برخی افراد به تصاویر و بوی غذا خیلی حساس هستند. وقایع استرس زا یا ناخوشایند در زندگی، مانند مرگ عزیزان یا مسخره شدن به خاطر وزن، نیز ممکن است منجر به بروز این اختلال شود.

اگر تصور می کنید به اختلال پرخوری دچار هستید، بهر است بدانید که به راحتی قابل درمان است. مرحله اول تشخیص این بیماریست. برای تشخیص پزشک سوالاتی در مورد عادات غذا خوردن، حس شما نسبت به ظاهرتان و احساس شما در مقابل غذا از شما خواهد پرسید و معایناتی بر روی شما انجام خواهد داد.

صحبت با روانپزشک یا مشاور مهمترین اقدام برای درمان این بیماریست. درمان شناختی رفتار کمک می کند تا افکار منفی که منجر به پرخوری می شوند، از بین برود. درمان بین فردی مشکلات ارتباطی را مورد توجه قرار می دهد. به علاوه به فرد کمک می کند تا با متخصص تغذیه کار کرده و عادات غذا خوردن خود را بهبود بخشد.

مصرف برخی داروها از جمله ضد افسردگی ها و برخی داروهای ضد تشنج نیز می توانند به کنترل رفتار کمک کنند. Vyvanse دارویی که برای درمان بیش فعالی استفاده می شود، اولین داروی تایید شده برای درمان اختلال پرخوری می باشد.

اختلال پرخوری باعث اضافه وزن شده و کاهش وزن در این شرایط کار بسیار سختی می شود. به همین دلیل این افراد نیاز به کمک و تنظیم یک رژیم غذایی مناسب دارند. در مورد تعیین رژیم غذایی بهتر است با پزشک مشورت شود.

پیشگیری از اختلال پرخوری

اگر در معرض ابتلا به این اختلال هستید، می توانید برای پیشگیری از آن اقدماتی انجام دهید. مراقب احساساتی مانند گناه، شرمندگی، ترغیب شدن به خوردن غذا یا پایین بودن اعتماد به نفس باشید. اگر دچار چنین احساساتی هستید یا کسی در بین اعضای خانواده تان به این اختلال دچار است، به پزشک مراجعه کنید.

منبع:

http://www.webmd.com/mental-health/eating-disorders/binge-eating-disorder/ss/slideshow-binge-eating-disorder

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس