میگرن چشمی

میگرن چشمی منجر به از دست دادن و اختلات بینایی یا کوری کمتر از یک ساعت می شود که با سردرد همراه است. متخصصان این نوع میگرن را گاهی میگرن شبکیه چشم نیز می نامند.

این نوع میگزن بسیار کمیاب است و از هر 200 نفر فرد مبتلا به میگرن تنها یک نفر به این نوع مبتلا می شود. برخی تحقیقات انجام شده نشان می دهند که نشانه های میگرن چشمی در حقیقت به مشکلات دیگر مربوط می شوند.

برای تشخیص میگرن چشمی لازم است پزشک متخصص دیگر عللی را که باعث بروز این علائم می شوند، رد کند. بنابراین توصیف درست علائم برای تشخیص آن بسیار مهم است.

علائم میگرن چشمی

با توجه به تعریف انجمن بین الملی سردرد از این نوع میگرن، علائم آن عبارتند از مشکلات بینایی که یک چشم را تحت تاثیر قرار می دهند. این مشکلات عبارتند از:

• نورهای خیره کننده
• نقاط کور در میدان دید
• نابینایی چشم

از دست دادن بینایی می تواند یک عارضه ناشی از میگرن چشمی باشد. سردرد این نوع میگرن از 4 ساعت تا 72 ساعت طول می کشد و به صورت زیر ظاهر می شود:

• یک طرف سر را تحت تاثیر قرار می دهد.
• خفیف یا بسیار دردناک است.
• دارای تپش است
• با انجام فعالیت های جسمی شدیدتر می شود.

دیگر علائم عبارتند از:

• حالت تهوع
• استفراغ
• حساسیت به نور و صدا

یکی از مهمترین علائم مربوط به میگرن چشمی این است که فقط یک چشم را تحت تاثیر قرار می دهد. بسیاری از افراد در تشخیص وجود نورهای چشمک زن یا نابینایی در یک چشم یا هر دو چشم دچار مشکل می شوند (که در واقع علائم در هر دو چشم وجود دارند.).

میگرن همراه با نقاط کور در میدان دید نوع شایع تری است که حدود 20 درصد افراد مبتلا به میگرن چشمی را تحت تاثیر قرار می دهد. اما این علائم معمولا در یک طرف میدان دید و در هر دو چشم ظاهر می شوند. می توانید چشم ها را به ترتیب بپوشانید تا تشخیص دهید که این مشکل به هر دو چشم یا یک چشم مربوط است.

علل بروز میگرن چشمی

کارشناسان در مورد علت بروز میگرن مطمئن نیستند. برخی فکر می کنند که عوامل زیر باعث بروز این مشکل می شوند:

• اسپاسم رگ های خونی در شبکیه، لایه ظریف در پشت چشم
• تغییراتی که در سراسر سلول های عصبی در شبکیه گسترش می یابد.

افرادی که به این نوع میگرن مبتلا هستند، در معرض خطر از دست دادن دائم بینایی در یک چشم می باشند. متخصصان مطمئن نیستند که آیا روش های درمانی پیشگیرانه برای میگرن – مانند ضد افسردگی های سه حلقه ای یا داروهای ضد تشنج – می تواند به پیشگیری از نابینائی دائم کمک کند. به هرحال بهتر است در مورد علائم خود با پزشک مشورت کنید.

تشخیص میگرن چشمی

برای تشخیص میگرن چشمی، پزشک سوالاتی در مورد علائم خواهد پرسید و چشم های بیمار را نیز معاینه خواهد کرد. پزشک سعی می کند مشکلات دیگری را که دارای علائم مشابه هستند، رد کند. برخی از این مشکلات عبارتند از:

• بیماری آماروزیس فوگاکس: کوری موقت که به خاطر عدم جریان خون به چشم رخ می دهد.
• اسپاسم در رگی که تامین کننده خون شبکیه می باشد.
• آرتریت سلول ژانت: این مشکل باعث التهاب رگ های خونی می شود و منجر به نابینایی یا مشکلات بینایی می شود.
• دیگر مشکلات عروق خونی که مربوط به بیماری های خود ایمنی می شوند.
• استعمال مواد مخدر
• شرایطی که باعث لخته شدن غیرطبیعی خون می شوند، از جمله سلول داسی شکل و پلی سیتمی

برای درمان این نوع میگرن تحقیقات کافی انجام نشده است. به هرحال پزشک ممکن است برخی داروهای زیر را تجویز کند:

• آسپیرین
• داروهای مربوط به درمان صرع، مانند والپوریک یا توپوماکس
• داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای، مانند تریپتیلین یا پاملور
• مسدود کننده های بتا

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس